نمی توان انکار کرد رسانه های جمعی نظیر تلویزیون، سینما و بازی های ویدئویی، در حال شکل دادن فرهنگی هستند که ما در آن زندگی میکنیم. فرهنگی که ما آن را نساختیم، بلکه برخاسته از صنعت است و ازطریق رسانه ها به عموم مردم منتقل می شود.
این فرهنگ ِ برساخته، خارج از کنترل ماست و به طرز جالب توجهی تربیت فرزندان ما را تحت تاثیر قرار داده است. ما تا وقتی نتوانیم این نیرو را درک کرده و مهار کنیم، برای تربیت صحیح فرزندانمان به طور کامل قدرت نخواهیم داشت.
بمباران اطلاعاتی و هجوم سیل آسای پیامهای رسانهای، زنگ خطری است که متأسفانه در جامعهما به طور جدی به آن پرداخته نمیشود، رسانهها در کنار سایر عوامل، نقش اساسی در شکل گیری شناخت کودکان دارند. تجاربی که انسان در سنین خردسالی از محیط اطراف خود کسب میکند، نقش مهمی در پی ریزی جهان بینی او دارد. بنابراین اگر پدیده های جهان پیرامون به طرز شایسته ای به کودکان معرفی نشود، دید و نگرش آنان به جهان خدشهدار خواهد شد و فکر و عمل برخاسته از این نگرش نادرست، به بیراهه خواهد رفت. کودکان با عنوان مخاطبان خاص رسانه ها شناخته می شوند.
آنها به دلیل دانش و توانایی اندک برای پردازش و تحلیل پیامهای رسانهای، آسیبپذیری بالایی در برابر رسانهها دارند. کودکان به دلیل محدودیت شناخت، مرز بین طور واقعی و خیالی را به درستی تشخیص نمیدهند و اغلب، خیال پردازیهای پیامهای رسانهای را واقعی میانگارند.
در بسیاری از موارد، کودکان با شخصیتهای خیالی برنامههای تلویزیونی همذات پنداری میکنند و تلاش برای باز تولید نقشهای خیالی را در زندگی واقعی خویش دارند. از سویی کودکان از نظر اخلاقی، شناختی، عاطفی، همچنین تجربه و توانایی پردازش، در سطوح پایینتری نسبت به مخاطبان بزرگسال قرار دارند و از سوی دیگر کودکان آشکارا کنجکاو و مشتاق فراگیری هستند.
جهت آشنایی بیشتر در این خصوص کتاب “الزامات تربیت فرزند در عصر رسانه” با فصول زیر تقدیم می گردد:
- مقدمه: مختصات عصر رسانه
- فصل 1: ما چگونه والدینی هستیم؟
- فصل 2: چالش های تربیت فرزند در عصر حاضر
- فصل3: راهکارهای عملی برای برقراری ارتباط با فرزندان در خصوص رسانه ها
- فصل4: ما والدین برای حضور مؤثرخودمان در عصر حاضر چه باید بکنیم؟
